بستری با هزاران گل



نمي دانم چرا رفتي نمي دانم چرا ... شايد خطا كردم ... و تو بي آن كه فكرغربت چشمان من باشي ... نمي دانم كجا تا كي براي چه ولي رفتي ... و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد ... و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت ... و بعد از رفتنت ... رسم نوازش درغمي خاكستري گم شد ... و گنجشكي كه هر روز ... از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت ... تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد ... و بعد از رفتن تو ... آسمان چشمهايم خيس باران بود ... و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد ... من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت ... كسي حس كرد ... من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مُرد ... كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد ... و من با آنكه مي دانم ... تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد ... هنوز آشفته چشمان زيباي توام ... ای کاش می شد برگردی ... ای کاش ... ... نوشته شده توسط رها در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387 ساعت 14:39 \| لینک ثابت \| عشق و عقل بحری است عشق و عقل ازو بر کناره ای کــــــــــــــــــار کنارگی نبود جز نظاره ای در بحر عشق عقل اگر راهبر بـــــــــــــــدی هـــــــــــــــــرگز کجا فتادی ازو بر کناره ای وانجا که بحر عشق درآید به جان و دل عقل است اعجمی و خرد شیرخواره ای در پرده وجود ز هستی عدم شوند آنها که ره برند درین پـــــــــــرده پاره ای بسیار چاره می طلبی تا که سرّ عشق یک دم شود به پیش تو چون آشکاره ای گر صــــــــد هزار سال در ین ره قدم زنی تا تو تویی تو را نتوان کرد چــــــــاره ای تو درد عشق خود چه شناسی که چون بود تا بر دلت ز عشق نیاید کــــتاره ای در هر هـــــــــــــــزار سال به برج دلی رسد از آسمان عشق بدین سان ستاره ای نوشته شده توسط رها در شنبه سی و یکم فروردین 1387 ساعت 22:59 \| لینک ثابت \| عشق هنر زندگی یکی از اساسی ترین پندارهای نادرست نسل بشر این است که همه گمان می کنند می دانند عشق چیست و هیچ کس به کاوش عشق نمی پردازد .همه گمان می کنند می دانند عشق چیست و هیچ کس لزومی به چشیدن طعم عشق نمی بیند . چنین است که عشق از جهان رخت بربسته . عاشقانی وجود دارند تهی از عشق . پدر و مادرها به عشق ورزیدن به فرزندانشان وانمود می کنند . فرزندان به عشق ورزیدن به پدر و مادرها وانمود می کنند . زنان و شوهران وانمود می کنند ـ وانمود و فقط وانمود .این گونه نیست که آنان این کار را آگاهانه انجام دهند ممکن است از آن کاملاً ناآگاه باشند. باید از همان آغاز به همه گفته شود که عشق بزرگترین هنر زندگی است ، زیرا عشق بزرگ ترین سِحر ، بزرگترین معجزه است ... تو نباید از کناز عشق ساده بگذری . باید عشق را بکاوی و تا ژرفای آن رخنه کنی . باید هنر عشق ورزیدن را بیاموزی . عشق یک هنر است ... عشق نه استعدادی ویژه ، بلکه نیرویی نهان است . از این رو ممکن است که کل بشریت سرانجام روزی بتواند به اوج عشق برسد و در چنین روزی است که بشر به راستی متولد می شود . ما هنوز در دورانی پیش از این رویداد واقعی نهانی به سر می بریم . این رویداد هنوز رخ نداده است نوشته شده توسط رها در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 13:3 \| لینک ثابت \| تـــــــــــــو ای دل مبتلای من شیفتۀ هوای تو دیده دلم بسی بلا آن همه از برای تو رای مرا به یک زمان جمله برای خود مران چون ز برای خود کنم چند کشم بلای تو نی ز برای تو به جان بار بلای تو کشم عشق تو و بلای جان ، جان من و وفای تو باد جهان بی وفا دشمن من ز جان و دل گر نکنم ز دوستی از دل و جان هوای تو پرده ز روی بر فکن زانکه بماند تا ابد جملۀ جان عاشقان مست می لقای تو جان و دلی است بنده را بر تو فشانم اینکه هست نی که محقری است خود کی بود این سزای تو چشم من از گریستن تیره شدی اگر مرا گاه و بگاه نیستی سرمه ز خاکپای تو گر ببری به دلبری از سر زلف جان من زنده شوم به یک نفس از لب جانفزای تو نوشته شده توسط رها در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 13:50 \| لینک ثابت \| پیام پیام من عشق است پیامی ساده که هیچ پیچیدگی ندارد .هیچ آیین و تشریفات ، اصول اعتقادی و هیچ نظریه ای فلسفی ندارد. پیام من رویکردی است ساده و مستقیم به زندگی . واژۀ کوچک عشق می تواند در بردارندۀ این پیام باشد. مسئله این نیست که عاشق چه کسی باشی یا این که عشقت را نثار چه کسی کنی .مسئله این است که تو بیست و چهار ساعت شبانه روز عاشق باشی ، درست همانگونه که نفس می کشی . عشق نیز چون نفس کشیدن به موضوع و مخاطب نیازی ندارد . تو گاهی در کنار دوستی نفس می کشی ، گاهی زیر سایه ی یک درخت و گاهی درون یک استخر . عشق ورزیدنت نیز باید اینگونه باشد . عشق باید درونی ترین هستۀ نفس کشیدن باشد.باید چون نفس کشیدن طبیعی باشد . در حقیقت ، عشق همان ارتباطی را با روح دارد که نفس کشیدن با بدن. اشــــــــــــــــــو نوشته شده توسط رها در جمعه شانزدهم فروردین 1387 ساعت 13:8 \| لینک ثابت \| زندگی با من زندگی کن و عشق من باش تا با هم همۀ لذت ها را تحقق بخشیم تا درّه ها ، بیشه ها و مزرعه ها ، جنگل ها بیا کوه های بلند را باور کنیم و من برای تو بستری با هزاران دسته گل عطرآگین از گل های سرخ خواهم ساخت نوشته شده توسط رها در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387 ساعت 4:29 \| لینک ثابت \| گل قاصد خواب رویای فراموشیها ست! خواب را دریابم كه در آن دولت خاموشیهاست. من شكوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم و ندایی كه به من گوید: گر چه شب تاریك است دل قوی دار سحر نزدیك است دل من خواب پروانه شدن می بیند صبحگاهان خورشید اولین تابشش از دیده من شبنم خواب مرا می چیند آسمانها آبی پرمرغان صداقت آبی است دیده در آینه صبح تو را می بینند از گریبان تو صبح صادق می گشاید پرو بال تو گل سرخ منی تو گل یاسمنی توچنان شبنم پاك سحری نه از آن پاكتری توبهاری ؟ نه بهاران از توست از تو می گیرد وام هر بهار اینهمه زیبایی را هوس باغ و بهارانم نیست. ای بهین باغ و بهارانم تو! سبزی چشم تو دریای خیال پلك بگشا كه به چشمان تو دریابم باز مزرع سبز تمنایم را ای تو چشمانت سبز درمن این سبزی هذیان از توست سبزی چشم تو تخدیرم كرد حاصل مزرعه سوخته برگم از توست سیل سیال نگاه سبزت همه بنیان وجودم را ویرانه كنان می كاود من به چشمان خیال انگیزت معتادم و در این راه تباه عاقبت هستی خود را دادم آه سرگشتگی ام در پی آن گوهر مقصود چرا در پی گمشده خود به كجا بشتابم؟ مرغ آبی اینجاست در سحرگاه سر از بالش خوابت بردار! كاروانهای فرومانده خواب از چشمت بیرون كن! باز كن پنجره را! تو اگر باز كنی پنجره را! من نشان خواهم داد به تو زیبایی را من تو را با خود تا خانه خود خواهم برد كه در آن شوكت پیراستگی چه صفایی دارد اری از سادگیش چون تراویدن مهتاب به شب مهر از آن می بارد باز كن پنجره را من ترا خواهم برد به شب جشن عروسی عروسكهای كودك خواهر خویش كه در آن مجلس جشن صحبتی نیست زدارایی داماد و عروس صحبت از سادگی و كودكی است. چهره ای نیست عبوس كودك خواهر من امپراتوری پروسعت خود را هر روز شوكتی می بخشد كودك خواهر من نام تو را می داند نام تو را می خواند! گل قاصد آیا با تو این قصه خوش خواهد گفت؟! از حمید مصدق نوشته شده توسط رها در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387 ساعت 1:44 \| لینک ثابت \|	درباره وبلاگ یکی هست و جز او نیست . یکی هست ، خوب و دوست داشتنی و گر بخوانیدش ، آمدنی . یکی هست در اینجا و اکنون ، دریابیدش که خوشبختی و رهایی در اوست . به یاد آوریدش واز یاد نبریدش . او را بخوانید و جز او را نخوانید . ببینیدُ بشنویدش ، و جز او را نبینیدُ نشنوید . ببوییدش ، بجوییدش ، بخوریدش و بنوشیدش. همراه او باشید و جز او را یار نباشید . فریاد بزنیدش زیرا که او ، تنها نجات بخش شماست . با او بیامیزید و به چیزی نیامیزید . به سوی او بروید و از پیش او نروید . خود را رها کنید و او را پیدا کنید . خود را از یاد ببرید و او را به یاد آورید . فهرست اصلی صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو وبلاگ پیوندها شعر و آرش باورم کن قالب وبلاگ بلگفا طراح قالب www.agna.blogfa.com www.agna.blogfa.com parsir.com
Copyright (C) 2007, http://ashegherahaii.blogfa.com. all right reserved. Design by Yas-Design