یکی از اساسی ترین پندارهای نادرست نسل بشر این است که همه گمان می کنند می دانند عشق چیست و هیچ کس به کاوش عشق نمی پردازد .همه گمان می کنند می دانند عشق چیست و هیچ کس لزومی به چشیدن طعم عشق نمی بیند .

 

چنین است که عشق از جهان رخت بربسته . عاشقانی وجود دارند تهی از عشق . پدر و مادرها به عشق ورزیدن به فرزندانشان وانمود می کنند . فرزندان به عشق ورزیدن به پدر و مادرها وانمود می کنند . زنان و شوهران وانمود می کنند  ـ وانمود و فقط وانمود .این گونه نیست که آنان این کار را آگاهانه انجام دهند ممکن است از آن کاملاً ناآگاه باشند.

باید از همان آغاز به همه گفته شود که عشق بزرگترین هنر زندگی است ، زیرا عشق بزرگ ترین سِحر ، بزرگترین معجزه است ... تو نباید از کناز عشق ساده بگذری . باید عشق را بکاوی و تا ژرفای آن رخنه کنی . باید هنر عشق ورزیدن را بیاموزی . عشق یک هنر است ... عشق نه استعدادی ویژه ، بلکه نیرویی نهان است . از این رو ممکن است که کل بشریت سرانجام روزی بتواند به اوج عشق برسد و در چنین روزی است که بشر به راستی متولد می شود . ما هنوز در دورانی پیش از این رویداد واقعی نهانی به سر می بریم .

 

این رویداد هنوز رخ نداده است

 

نوشته شده توسط رها در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 13:3 | لینک ثابت |